Kiel ĉiuj homoj povas almenaŭ ion lerni

Как все люди могут хоть чему-то научиться

La peza poto puŝis lian ventron, premis lian bruston, kaj malhelpis ĉiujn liajn movojn. Li longe persistis, ĉar li forte deziris kaŝi scion kaj saĝon de la homoj, sed la poto konstante malhelpis lin.
Juna Kveku-Cin longe rigardadis la patron, silente, sed venis momento, kiam la filo ne povis silenti plu. Laŭte kaj subite li demandis, “Paĉjo, kial vi ne ligis la poton sur vian dorson? Grimpado kun io sur la dorso estas facila, sed kun io antaŭ la korpo estas tre malfacila”.
La klara voĉo de la infano surprizis la patron.
Anansi staris ĉe la piedo de la arbo, kun la poto, kaj diris, “Mi kredis, ke la tuta monda stoko da saĝo kaj scio estas en mia poto...

Тяжелый горшок толкал его в живот (букв., “толкал живот”). давил ему на грудь (букв., “давил грудь”), и мешал всем его движениям. Он долго упорствовал, потому что он сильно желал спрятать знание и мудрость от людей, но горшок постоянно мешал ему.
Юный Квеку-Цин долго глядел на отца, молча, но пришел момент, когда сын больше не мог молчать. Громко и внезапно он спросил: "Папа, почему ты не привязал горшок на спину? Взбираться (букв., “взбирание”) с чем-то на спине легко, но с чем-то впереди (букв., “впереди тела”) очень сложно.
Ясный голос ребенка удивил отца.
Ананси встал у подножия дерева, с горшком, и сказал: "Я думал, что весь мировой запас мудрости и знания находится в моем горшке...